Τελικά κύριε Μπακογιάννη, θα ζητήσετε συγνώμη από τον Κώστα Καταραχιά που είχε τα μόρια για να γίνει μόνιμος;
ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Να μην περάσουν τα σχέδια Μπακογιάννη που υπονομεύουν την εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης.
Συνεχίζει ο δήμαρχος Μπακογιάννης τον σφαγιασμό της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης στην Αθήνα, η οποία ψηφίστηκε εδώ και 4 χρόνια. Μετά την απάτη για την αναστολή της εφαρμογής της με την επίκληση της πανδημίας, προχωρά τώρα στην “αρπαγή” των αιθουσών και χώρων από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Επιτάσσει αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, τμημάτων ένταξης, τάξεων υποδοχής, βιβλιοθηκών, μουσικής, εργαστηρίων πληροφορικής και προαύλια, όπου εγκαθιστά κοντέινερς, βάζοντας εμπόδια στην λειτουργία του σχολείου και του προγράμματος του.
Πρόκειται λοιπόν για παρεμβάσεις που αγνοούν προκλητικά την σχολική κοινότητα και τις συγκεκριμένες ανάγκες σε υποδομή των σχολείων οι οποίες αντιστοιχούν στο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών. Ο ρατσισμός του σχεδίου δεν κρύβεται όταν αγνοεί ότι στα σχολεία της Αθήνας βρίσκονται χιλιάδες παιδιά μεταναστών, προσφύγων και Ρομά, που έχουν ανάγκη από τάξεις υποδοχής και ένταξης.
Κοστολογούν μάλιστα τα νηπιαγωγεία, σε κάποιες περιπτώσεις, από 300.000 έως και 500.000 ευρώ το ένα, λεφτά του φορολογούμενου λαού που καταλήγουν σε ιδιώτες, προμηθευτές και κατασκευαστές, παίρνοντας έτσι τη σκυτάλη από τη σπατάλη του Μεγάλου Περιπάτου, της ζαρντινιέρας και της κακογουστιάς.
Συγκεκριμένα, το “σχέδιο”που παρουσίασε ο Γενικός Γραμματέας Α.Τσιατσιάμης προβλέπει την λειτουργία δομών σε 42 ελαφρού τύπου κοντέιντερς σε αδόμητα οικόπεδα, 16 σε προαύλια και 26 σε σχολικές αίθουσες που αποσπώνται με το έτσι θέλω, για 1.600 παιδιά.
Αυτό συνεπάγεται εμπόδια στην ανάπτυξη του μαθητικού δυναμικού στις περιοχές που διαβιεί και εκτεταμένες μετακινήσεις νηπίων και μαθητών, παράδειγμα προνήπια που κατοικούν στο 1ο κοινοτικό διαμέρισμα θα φοιτούν σε σχολείο στο 7ο. Παράλληλα αξιοποιεί την α ντιεκπαιδευτική και αντιπαιδαγωγική ρύθμιση του νόμου Κεραμέως για στοίβαγμα νηπίων και μαθητών Δημοτικού σε υπερπληθή και υποβαθμισμένα τμήματα των 25 μαθητών.
Δεν είναι μόνο η προχειρότητα που χαρακτηρίζει το ανύπαρκτο σχέδιο του Δημάρχου στο να εξασφαλίσει τα αναγκαία κτίρια ώστε να εφαρμοστεί η δίχρονη προσχολική για όλα τα προνήπια και τα νήπια. Εγείρονται σοβαρά ζητήματα από τη συνύπαρξη και τον προαυλισμό νηπίων και μαθητών Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου από τα οποία στερούνται ζωτικοί χώροι. Οι αυλές χρειάζονται για ανάπαυση στα διαλείμματα, τα οποία έχουν εκπαιδευτικό και ψυχοκοινωνικό του ρόλο όπως και για γυμναστική. Δεν περισσεύουν. Υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας με την κατάργηση εισόδων και εξόδων σε περίπτωση αναγκαστικής εκκένωσης λόγω σεισμού ή πυρκαγιάς αλλά και ανάγκης αποφυγής συνωστισμού λόγω πανδημίας. Αυτά αγνοήθηκαν στην περίπτωση δύο σχολικών συγκροτημάτων: του 60ου, 15ου Γυμνασίου και ΓΕΛ στην Κυψέλη και του 8ου Γυμνασίου και ΓΕΛ , 1ου Εσπερινού Γυμνασίου στα Πατήσια. Που χωρά κοντέινερ άραγε στο 23ο δημοτικό, το οποίο μάλιστα που λειτουργεί σε διπλοβάρδια;
Οι υπάρχουσες σχολικές υποδομές στην Αθήνα παρουσιάζουν μεγάλα προβλήματα γιατί τα κτίρια είναι πεπαλαιωμένα και χρειάζονται συντήρηση γιατί από αυτό εξαρτάται η ασφάλεια εργαζομένων και παιδιών. Τα εκπαιδευτικά σωματεία, οι σύλλογοι και οι ενώσεις γονέων και κηδεμόνων αγωνίζονται εδώ και χρόνια για την αντιμετώπιση και λύση των κτιριακών προβλημάτων και του στεγαστικού με το χτίσιμο νέων σχολείων.
Η αιτία δεν είναι η “έλλειψη στέγης στην Αθήνα” που επικαλείται η παράταξη Μπακογιάννη αλλά πρόκειται για μεθοδευμένη προσπάθεια υπονόμευσης, ευτελισμού και μη εφαρμογής της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, γεγονός που θα οδηγήσει τους εργαζόμενους γονείς να βάλουν πιο βαθειά το χέρι στη τσέπη για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιώτες. Άλλο ένα δώρο στους επιχειρηματίες φίλους της κυβέρνησης της ΝΔ.
Ο Δήμος προχωρά στην απόφαση αυτή, με απαξιωτική συμπεριφορά και αυταρχισμό προς τη σχολική κοινότητα, χωρίς ενημέρωση και έγκριση, κυριολεκτικά καταργώντας Διευθυντές και Συλλόγους Διδασκόντων των σχολείων. Είναι ένα δείγμα για το τι θα σημάνει το πέρασμα των σχολείων στου Δήμους που επιδιώκει η κυβέρνηση της ΝΔ και που προωθεί η Κεραμέως με τους σχολικούς κανονισμούς.
Οι ανάγκες της εκπαίδευσης των παιδιών των εργαζομένων της πόλης και των φτωχών δεν αποτελούν προτεραιότητα για τη Δημαρχία Μπακογιάννη που χαρίζει εκατομμύρια για το “Μεγάλο Περίπατο”και στους φίλους τους της τουριστικής βιομηχανίας. Ούτε για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη που σπαταλά λεφτά για το διορισμό 1050 αστυνομικών στα πανεπιστήμια, για Ραφάλ και πολεμικούς εξοπλισμούς, για να χτίζει 26 χιλιόμετρα φράχτη στο Έβρο και στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά για τους πρόσφυγες.
Τα σχολεία έχουν ανάγκη για άμεση ενίσχυση των κτιριακών υποδομών, για την επίλυση του στεγαστικού προβλήματος ώστε να εξασφαλιστεί η ασφαλής και αξιοπρεπής λειτουργία τους. Ειδικά, τώρα, μέσα στην πανδημία, χρειάζεται να μειωθούν οι μαθητές-τριες σε κάθε τμήμα και να διοριστούν μόνιμοι εκπαιδευτικοί.
Να σταματήσει ο Δήμος Αθήνας τις επιτάξεις αιθουσών και ζωτικών χώρων των σχολείων. Κανένα κοντέινερ στα προαύλια σχολείων. Να προχωρήσει στην ενοικίαση κατάλληλων χώρων και την ανέγερση σχολικών κτιρίων. Να αξιοποιηθούν εγκαταλελειμμένοι χώροι-οικόπεδα και κτίρια.
Έκτακτη επιχορήγηση για την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης.
Το κίνημα των εργαζόμενων και της νεολαίας που ξεδιπλώνεται ενάντια στη κυβερνητική επίθεση των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων, της καταστολής , του σεξισμού και του ρατσισμού μπορεί να βάλει φρένο στις αθλιότητες Μητσοτάκη Μπακογιάννη. Με το δυνάμωμα του κινήματος των εκπαιδευτικών και των γονέων στα σχολειά, με την στήριξη όλων των εργαζόμενων και των σωματείων τους στις γειτονιές, θα υπερασπίσουμε τη δωρεάν δημόσια εκπαίδευση για όλα τα παιδιά.
Να απαιτήσουμε να βρει ο Δήμος κτίρια για την άμεση εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής με απαλλοτριώσεις οικοπέδων και εγκαταλελειμμένων κτιρίων, με αξιοποίηση κτιρίων του ΤΑΙΠΕΔ και σε συνεργασία με την ΚΤΥΠ να εκπονήσει πρόγραμμα για το χτίσιμο νέων σχολικών κτιρίων, που θα περιλαμβάνει και τη στέγαση της δίχρονης προσχολικής αγωγής.
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς σε συντονισμένη δράση ενάντια στα σχέδια υπονόμευσης της δίχρονης προσχολικής αγωγής στο Δήμο της Αθήνας και προτείνουμε κινητοποίηση στο Δημαρχείο της Αθήνας, όταν θα συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο, τη Δευτέρα 19/4/21.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση Τα Σκουπίδια και οι Πράσινες Μπίζνες.

Ένα σημαντικό κομμάτι της νέας στρατηγικής του κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης είναι οι υποτιθέμενες «πράσινες επενδύσεις». Σημαντικό κομμάτι των κρατικών επιδοτήσεων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης αφορά “αναβαθμίσεις” κρατικών και δημοτικών κτιρίων, αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων, «εναλλακτικές» πηγές ενέργειας αλλά και ιδιωτικοποίηση σειράς κρατικών και αυτοδιοίκητων δραστηριοτήτων. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν συμβόλαια 1,5 δις ευρώ περίπου για τη διαχείριση των σκουπιδιών που βρίσκονται στο τραπέζι αυτή τη στιγμή. Τα χρήματα αυτά προορίζονται να χρηματοδοτήσουν επεκτάσεις των υφιστάμενων ΧΥΤΑ και την ίδρυση εργοστασίων καύσης σκουπιδιών. Οι βασικοί φορείς υλοποίησης είναι οι περιφέρειες μέσω των οποίων τα χρήματα θα καταλήξουν στις τσέπες των μεγαλοκαρχαριών. Είναι μέρος των 7,5 δις ευρώ (από τα 32 δις που υποτίθεται ότι θα καταλήξουν στη χώρα στο πλαίσιο του ταμείου ανάκαμψης) που θα υποστηρίξουν τις «πράσινες επενδύσεις» σύμφωνα με το σχέδιο κατανομής των κονδυλίων του «Ταμείου Ανάκαμψης» που έχει επεξεργαστεί η κυβέρνηση.
Το πρόβλημα με το όλο εγχείρημα βρίσκεται στη λέξη «επενδύσεις». Με άλλα λόγια κριτήριο για την επιλογή και υλοποίηση αυτών των δραστηριοτήτων δεν είναι το περιβάλλον η ποιότητα ζωής και η δημόσια υγεία αλλά το κέρδος. Αυτό έχει γίνει περισσότερο από σαφές από καιρό. Στο συνέδριο του Νταβός με θέμα τη κλιματική αλλαγή πριν από δύο χρόνια οι σύνεδροι συμφώνησαν ότι το πρόβλημα της προστασίας του περιβάλλοντος αποσκοπεί στο να αποτρέψει περιβαντολογικές ή και υγειονομικές καταστροφές από το να αποτελέσουν τροχοπέδη στη καπιταλιστική μεγέθυνση και κερδοφορία στο μέλλον. Κοντολογίς, αντί να προστατεύσουμε την κοινωνία από τις συνέπειες της καπιταλιστικής μεγέθυνσης στο περιβάλλον το σύστημα επιδιώκει να προστατέψει το κέρδος από τις συνέπειες περιβαντολογικών και υγειονομικών καταστροφών. Σε αυτή τη λογική εντάσσονται οι ΣΔΙΤ για τη διαχείριση των σκουπιδιών και ανοησίες όπως το «ευρωπαϊκό πιστοποιητικό» εμβολιασμού για τον COVID. Μέτρα που δεν περιόρισαν τη περιβαντολογική υποβάθμιση αλλά ούτε και την υγειονομική κρίση. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι πολιτικές της «κυκλικής οικονομίας» που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και αποσκοπούν στο να τροφοδοτήσουν τις επιχειρήσεις με φθηνές πρώτες ύλες στο όνομα της «ανακύκλωσης» των υλικών.
Στην τοπική αυτοδιοίκηση αυτές οι πολιτικές αφορούν κυρίως την ιδιωτικοποίηση δραστηριοτήτων των δήμων. Σε αυτό το πλαίσιο η διαχείριση των απορριμμάτων είναι ο βασικότερος τομέας. Όλοι θυμόμαστε τα γεγονότα της Κερατέας πριν από δέκα χρόνια και τους αγώνες των κατοίκων απέναντι στα συμφέροντα του Μπόμπολα (άλλοι λένε του Λάτση) για εγκατάσταση ΧΥΤΑ στην περιοχή. Όλοι έχουμε παρακολουθήσει τις κινητοποιήσεις των κατοίκων της Μαγνησίας για να σταματήσει η τοξική καύση σκουπιδιών στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ που σφραγίσθηκε από την τραγική απώλεια του συντρόφους μας Βασίλη Μάγγου.
Η λογική κυβέρνησης και ΕΕ έχει στήσει ένα μηχανισμό ώστε οι πολιτικές που προωθεί το κεφάλαιο να φαντάζουν ως η μοναδική λύση. Συγκεκριμένα, η Περιφέρεια είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Οι δήμοι περιορίζονται στην υλοποίηση κάποιων πλάνων ανακύκλωσης, στη πραγματικότητα ψευτοανακύκλωσης και μαζί με τους ρακοσυλλέκτες γίνονται οι προμηθευτές των πολυεθνικών σε υλικά στο πλαίσιο της «κυκλικής οικονομίας». Η κεντρική κρατική εξουσία δεν έχει κανένα ρόλο σε αυτό. Ο λόγος δεν είναι μόνο η απαλλαγή των πολιτικάντηδων από το κόστος του τόπου εγκατάστασης του επόμενου ΧΥΤΑ, ή ακόμη και σε εγκληματικές πολιτικές καύσης των υλικών στη Χαλυβουργική όπως συζητιέται, γιατί αυτές είναι οι σχεδόν αποκλειστικές μορφές διαχείρισης των απορριμμάτων για την ΕΕ. Στόχος είναι η απουσία του κράτους να δημιουργήσει το χώρο για την κυριαρχία των ιδιωτών. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό. Έχει μεγάλη σημασία για το σύστημα της διαπλοκής να κρατάει την πόρτα των ΧΥΤΑ όπως συμβαίνει σήμερα με τη Φυλή. Είναι μοχλός εκβιασμού όλης της κοινωνίας.
Αυτό θα πρέπει να είναι το αφετηριακό σημείο της παρέμβασής μας στη διαχείριση των απορριμμάτων. Το κράτος και οι επιχειρήσεις θα πρέπει να είναι ο «αγοραστής» των σκουπιδιών. Στο κάτω-κάτω αυτοί είναι που πραγματοποιούν κέρδη και εισπράττουν φόρους από τις δραστηριότητες που παράγουν σκουπίδια και πρέπει να πληρώσουν για τη διαχείρισή τους. Είναι ένα πεδίο που μπορούν να γίνουν πολλά από οικιακούς αντιδραστήρες σε σπίτια ενεργειακά περιθωριοποιημένων νοικοκυριών, την υποχρεωτική ανακύκλωση από τις επιχειρήσεις όλων των υλικών (ψυγείων, αυτοκινήτων και οικιακών συσκευών) ή τις βιοτεχνίες αντικειμένων από ανακυκλωμένα υλικά (αξιοποιώντας τη τεχνολογία των 3D εκτυπωτών) σε μορφές συνεταιριστικής οικονομίας στο πρότυπο της δραστηριότητας της ΒΙΟΜΕ στο κλάδο των απορρυπαντικών. Όμως όλα αυτά είναι θεωρίες αν δεν κλείσει εδώ και τώρα το έκτρωμα της Φυλής ο μοναδικός ενεργός τόπος ταφής απορριμμάτων μέσα σε αστικό ιστό σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Με άλλα λόγια απαιτούμε ένα συνολικό πρόγραμμα διαχείρισης απορριμμάτων που θα ανήκει αποκλειστικά στο κράτος την αυτοδιοίκηση και θα βρίσκεται κάτω από των έλεγχο των εργαζομένων στους ΟΤΑ. Δηλαδή, το θέμα δεν είναι που θα γίνει το επόμενο ΧΥΤΑ. Θα πρέπει να υπάρξει ένα πλήρες πρόγραμμα διαχείρισης. Αυτό αφορά εργοστάσια επεξεργασίας και αλλαγής της χημικής σύνθεσης των απορριμμάτων ώστε να περιορίζεται η περιβαντολογική επίπτωση της ταφής. Εργοστάσια ανακύκλωσης υλικών και ενέργειας, εργοστάσια περιορισμού του όγκου των απορριμμάτων και ελαχιστοποίηση της σπατάλης και υποβάθμισης φυσικών πόρων. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτές οι τεχνικές μπορούν να περιορίσουν τον όγκο των απορριμμάτων τόσο δραστικά ώστε με συμπληρωματική χρήση τεχνολογιών «κομποστοποίησης» των απορριμμάτων να μη χρειάζεται ούτε καύση ούτε θάψιμο των σκουπιδιών.
Με αυτά ερχόμαστε στο ζουμί του πλάνου τα λεφτά. Γενικά η τεχνολογία διαχείρισης απορριμμάτων δεν είναι φθηνή. Κοστολογείται γύρω στα 130 ευρώ το τόνο. Δηλαδή για την Αττική μιλάμε για 600 εκ ευρώ το χρόνο αν μιλάμε σοβαρά. Τα χρήματα αυτά όμως ξοδεύονται σήμερα για τη χρηματοδότηση του εγκλήματος του ΧΥΤΑ Φυλής. Αυτό που πρέπει να εξασφαλιστεί είναι τα χρήματα να βρίσκονται στη διαχείριση του κράτους και της περιφέρειας και να προέλθουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, τις επιχειρήσεις και τους Δήμους. Δεν είναι δυνατόν οι κάτοικοι να αποτελούν τη μοναδική πηγή χρηματοδότησης αυτών των προγραμμάτων. Η εφαρμογή ενός πλήρους σχεδίου κράτους και αυτοδιοίκησης απαιτεί τουλάχιστον την χρηματοδότηση των υποδομών από τον προϋπολογισμό (κατά 50%) και του υπόλοιπου 50% από επιχειρήσεις και δήμους. Αν πρόκειται λοιπόν να εφαρμοστούν αυτά που λένε για το ταμείο ανάκαμψης είναι προτιμότερο τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν για μια ουσιαστική αναβάθμιση του περιβάλλοντος από το να τα φάνε οι ΣΔΙΤ με τους διάφορους διαπλεκόμενους μεγαλοκαρχαρίες που τελικά θα οδηγήσουν στα Οργουελικά σενάρια καύσης των σκουπιδιών που προωθεί η ΕΕ.
Άποψή μας είναι ότι πρέπει να στριμώξουμε τις συστημικές παρατάξεις σε αυτή τη διαδικασία. Δεν πρέπει να φοβηθούμε τις μεταβατικές προτάσεις. Άλλωστε το ιδιωτικοοικονομικό πλαίσιο της ΕΕ δεν μπορεί να αντέξει σε καμία πρόταση που ενδιαφέρεται στο ελάχιστο για τα συμφέροντα της κοινωνίας. Εξαντλείται στο πώς θα υπάρξουν Δήμοι χωματερές. την επιβάρυνση των κατοίκων ανά τόνο σκουπιδιών επιβαρύνοντας έτσι δυσανάλογα τους κατοίκους στις εργατογειτονιές και φυσικά πώς θα κονομήσουν οι ιδιωτικές εταιρείες που θα αναλάβουν τη διαχείριση. Σε αυτό το πλαίσιο να απαιτήσουμε άμεσα κρατικά λεφτά για υποδομές διαχείρισης και η πλήρης διαχείριση να περάσει στους δήμους. Θα χρειασθούν προσλήψεις προσωπικού στους ΟΤΑ ξεκινώντας από τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Αυτοί είναι οι εργαζόμενοι που λείπουν και όχι οι κάθε λογής/ ειδικότητας μπάτσοι που θεσμοθετούνται σωρηδόν. Είναι κάποιοι απλοί άξονες συσπείρωσης και μετωπικής δράσης πρώτα - πρώτα με τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, τους κατοίκους των Δήμων και πρώτα - πρώτα της Φυλής και αλλά και με αριστερές δυνάμεις στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Με αυτή τη λογική μπορούμε να καταλήξουμε σε άμεσο πρόγραμμα δράσης.